3. Konfiguracja
Po zainstalowaniu
programu konieczne jest jego skonfigurowanie. Zalecane jest też zainstalowanie ostatnich
uzupełnień systemu operacyjnego, dostępnych m.in. w witrynie firmy Microsoft, i najnowszych
sterowników płytki dźwiękowej.
3.1. Połączenie komputera z radiostacją
Przed rozpoczęciem nasłuchów i łączności konieczne jest
połączenie komputera z radiostacją i wybór sposobu kluczowania nadajnika.
MixW32 oferuje następujące możliwości:
1. Włączanie nadajnika za pomocą sygnałów DTR lub RTS na wybranym złączu szeregowym
(COM) komputera. To samo złącze może też służyć do sterowania radiostacją (CAT).
2. Przełączanie nadawanie-odbiór za pomocą rozkazów sterujących podawanych przez złącze
szeregowe, bez użycia kontaktu PTT.
3. Automatyczne przełączanie za pomocą VOX-u. Jest to metoda najprostsza i nie wymagająca
dodatkowych połączeń i układów pomocniczych.
4. Ręczne włączanie nadajnika.
Należy odłączyć mikrofon od radiostacji dla uniknięcia transmisji dźwięków z otoczenia,
które zakłócały by niepotrzebnie sygnał pochodzący z komputera. W przypadku korzystania
z VOX-u należy wyłączyć sygnały dźwiękowe systemu i innych pracujących równolegle
programów aby nie były one niepotrzebnie nadawane. Nadajnik powinien być wyłączony
lub odłączony od komputera w czasie gdy operator nie pracuje w eterze aby uniknąć
nadawania sygnałów dźwiękowych innych programów.
Wiele nowszych typów radiostacji jest wyposażonych w gniazda
danych pozwalające na bezpośrednie podłączenie ich do komputera (konieczne jest jednak
ustawienie właściwych poziomów sygnału w mikserze komputera). Są one też przeważnie
wyposażone w złącza zdalnego sterowania (CAT) i sprzedawane odrazu z odpowiednimi
kablami.
Do połączenia komputera z radiostacją należy użyć przewodów
ekranowanych. W celu uniknięcia sprzężeń lub przydźwięku moż zastosować też transformatory
separujące.Gniazdo słuchawkowe lub głośnikowe odbiornika należy połączyć z wejściem
linii lub mikrofonowym płytki dźwiękowej. Wyjście linii lub głośnikowe komputera powinno
być połączone z gniazdem mikrofonowym radiostacji. Amplituda syganłu wyjściowego z
komputera wynosi ok. 1 V co wymaga przeważnie zastosowania tłumika oporowego (1 : 100)
na wejściu mikrofonowym nadajnika (należy upewnić się czy potencjometr czułości wejścia
mikrofonowego pozwala na odpowiednie stłumienie syganłu wejściowego). Wyprowadzenia
przewodów w gnieździe mikrofonowym podane są w instrukcji sprzętu. Można je także
znaleźć w Internecie np. pod adresem
freeweb.pdq.net/medcalf/ztx/wire/. Kompresor dźwięku w nadajniku musi być wyłączony,
ponieważ powodowałby on zniekształcenia sygnału.
Gniazda m.cz. płytki dźwiękowej są gniazdami stereofonicznymi. Wybór kanału lewego lub
prawego jest dowolny, korzystne jest jednak wybranie kanału, z którego korzystają inne
stosowane programy. W mikserze płytki dźwiękowej należy włączyć używane kanały i ustawić
czułość wejścia tak aby było ono w pełni wysterowane ale nie przesterowane (za pomocą
regulatora nagrania). Patrz też: "Strojenie".
Schemat połączeń przedstawiono poniżej.
W celu wywołania miksera Windows należy dwukrotnie nacisnąć na
jego symbol w pasku zadań Windows (znajduje się on w pobliżu zegara).
W otwartym oknie miksera należy nacisnąć przycisk "Opcje", a następnie
"Właściwości" i w oknie właściwiści przycisk "Nagranie" i włączyć (zaznaczyć) używany kanał
(mikrofonowy lub linii). Po naciśnięciu przycisku "OK" otwierane jest okno miksera
nagrania.
Ustawienie właściwego poziomu nagrania wymaga wywołania MixW i takiego
umieszczenia okien MixW i miksera aby były razem widoczne.
Po dostrojeniu odbiornika do podzakresu cyfrowego oraz wybraniu na
wskaźniku wodospadowym silnego i dobrze odbieralnego sygnału (należy nacisnąć wybrany sygnał
w oknie wskaźnika za pomocą myszy) należy znaleźć takie położenie potencjometru (używanego
kanału) aby sygnały tła były wyświetlane na wskaźniku w kolorze ciemno- lub jasnoniebieskim
a silniejsze sygnały użyteczne - w kolorze żółtym lub pomarańczowym. Nie należy dopuścić do
przesterowania wejścia ponieważ spowoduje to nie tylko pogorszenie się jakości sygnału i
utrudnienie odbioru ale także błędne wskazania miernika zawartości harmonicznych (IMD).
W niektórych przypadkach (zwłaszcza jeżeli korzysta się z wejścia mikrofonowego) może okazać
się konieczne włączenie tłumika oporowego. W przypadku braku wskazań na wskaźniku wodospadowym
należy upewnić się czy potencjometr danego kanału nie znajduje się w położeniu dolnym oraz czy
kanał ten jest wogóle włączony. Należy też sprawdzić prawidłowość połączeń komputera z
odbiornikiem. Przyczyną braku wskazań może okazać się też silne przesterowanie
wejścia.
Po znalazieniu właściwego ustawienia potencjometru warto prześledzić
kilka łączności i w razie potrzeby jeszcze skorygować jego położenie.
W torze nadawczym oprócz tłumika można włączyć transformator
separujący ew. zastosować transformator separujący o odpowiedniej przekładni.
Jeden z przykładów połączenia komputera z radiostacją przedstawiono na schemacie
poniżej.
Przed rozpoczęciem regularnych łączności należy ustawić poziom sygnału
modulującego tak, aby nie powodował on przesterowania nadajnika i zakłóceń w sąsiednich
kanałach. Zniekształcenia nieliniowe sygnału mogą utrudnić jego zdekodowanie przez
korespondentów.W tym celu należy ponownie wywołać mikser (naciskając dwukrotnie na jego
symbol w pasku zadań).
W nadajniku należy ustawić pokrętło wzmocnienia mikrofonu w pozycji
nieco powyżej minimum i (w zależności od rodzaju urządzenia) włączyć wskaźnik automatycznej
regulacji mocy (ALC). Próg zadziałania VOX-u należy ustawić na poziomie stosowanym do innych
rodzajów emisji, a stałą czasu przedłużyć do maksimum, dla uniknięcia przypadkowych
wyłączeń nadajnika. Uwagi te są istotne tylko w przypadku korzystania z VOX-u.
Po przeprowadzeniu opisanej dalej konfiguracji (wprowadzeniu danych osobistych)
należy umieścić na ekranie okna MixW i miksera tak aby były widoczne obok siebie.
W oknie miksera należy przesunąć potencjometr siły głosu do minimum, a potencjometr
odtwarzania do pozycji nieco powyżej minimum. Zaleca się wyłączenie na czas regulacji
kanału odbiorczego zwłaszcza w przypadku korzystania z VOX-u.
W MixW należy wybrać dowolny rodzaj emisji i przejść na
nadawanie naciskając przycisk TX (w celu zakończenia nadawania należy później
nacisnąć przycisk RX). Alternatywnie można włączać i wyłączać nadajnik za pomocą
klawisza Pause/Break na klawiaturze.
Po przejściu na nadawanie należy powoli zwiększać poziom sygnału
modulującego za pomocą potencjometru siły głosu. W przypadku nie zadziałania VOX-u po dojściu
do środkowego położenia należy powiększyć wzmocnienie toru za pomocą potencjometru
mikrofonu w nadajniku i powtórzyć próbę. Poziom sygnału modulującego należy dobrać
(obserwując wskaźnik ALC) tak, aby nadajnik nie był przesterowany tzn. aby automatyka
jeszcze nie zadziałała lub zadziałała w stopniu minimalnym. W przypadku gdy regulacja
nie daje zadowalających wyników konieczne jest dodanie dzielnika napięcia (lub
dopasowanie stopnia podziału) i powtórzenie procedury. Zamiast wejścia mikrofonowego
można użyć wejścia danych, jeżeli radiostacja jest w nie wyposażona. Na zakończenie
należy zanotować położenie elementów regulacyjnych.
Zaleca się podłączenie nadajnika do anteny sztucznej w trakcie
opisanej procedury aby nie powodować zbędnych zakłóceń. Przed podłączeniem nadajnika do
anteny można jeszcze wypróbować działanie innych elementów programu związanych z
nadawaniem.
3.1.1. Przełącznik N/O
Podobnie jak wiele innych programów korzystających z płytki
dźwiękowej jako modemu również i MixW pozwala na kluczowanie nadajnika za pomocą
sygnałów DTR i RTS z wybranego w konfiguracji złącza szeregowego. Schemat tranzystorowego
stopnia wykonawczego przedstawiono poniżej.
3.2. Konfiguracja programu
Dane odnoszące się do stacji i jej operatora wprowadza się
w menu "Configure|Personal Data" ("Konfiguracja|Dane osobiste").
Otwierane jest wówczas widoczne obok okno dialogowe.
Należy w nim wprowadzić następujące dane. Znak wywoławczy
(główny i ew. dotatkowy lub specjalny), który musi być zapisany dużymi literami. Jest to pole
obowiązkowe bez którego wypełnienia nie można uruchomić transmisji. W dalszych polach należy
podać imię, QTH, QTH-lokator i współrzędne geograficzne. Długość geograficzna zachodnia ma
znak ujemny. W oknie można w razie potrzeby uruchomić nadawanie telegrafią identyfikacji stacji
(przez zaznaczenie w polu CWID) i podać jej tekst. Tekst ten może być wywołany w makrorozkazach
przez umieszczenie w nich metasymbolu <CWID>.
Operatorzy korzystający z VOX-u lub włączający nadajnik ręcznie
mogą zasadniczo ograniczyć się tylko do wprowadzenia znaku wywoławczego, chociaż zalecane
jest podanie pozostałych danych stacji. Są one wykorzystywane przez wiele funkcji
ułatwiających pracę operatora. Operatorzy kluczujący nadajnik za pomocą sygnałów na złączu
szeregowym lub rozkazów CAT muszą dodatkowo podać sposób kluczowania i jego parametry.
W tym celu należy posłużyć się menu "Configure|TRCVR CAT/PTT"
("Konfiguracja|CAT/PTT radiostacji"). Otwierane jest następujące okno dialogowe:
W oknie tym należy wprowadzić konfigurację CAT tzn. W pierwszym
rzędzie wybrać z listy model posiadanej radiostacji lub najbardziej do niego zbliżony
(dla sprzętu firmy Kenwood takim uniwersalnym modelem jest np. TS-850). Następnie, jak również
w przypadku kluczowania za pomocą sygnałów sterujących na złączu szeregowym należy nacisnąć
przycisk "Details" ("Szczegóły") i podać parametry złącza:
Szybkość transmisji, długość słowa, bit parzystości i liczba bitów
stopu są konieczne dla komunikacji z radiostacją (CAT) i muszą być zgodne z podanymi w jej
instrukcji. Pole "hardware flow control" pozwala na włączenie sprzętowej synchronizacji
transmisji o ile pozwala na to stosowana radiostacja. Operatorzy korzystający z sygnałów
DTR lub RTS muszą jedynie wybrać stosowane złącze szeregowe i logikę sygnału (poziom wysoki
lub niski przy nadawaniu). Alternatywy "always on" ("zawsze aktywny") i "always off" ("zawsze
wyłączony") pozwalają na wybór stałego poziomu logicznego w trakcie korzystania ze
sterowania CAT, jeżeli jest to z jakichś względów korzystne. Sygnał RTS jest dostępny
na nóżce 4 wtyku 25-nóżkowego lub na nóżce 7 wtyku 9-nóżkowego, natomiast sygnał DTR
odpowiednio na nóżkach 20 lub 4.
Wprowadzone parametry należy potwierdzić naciskając przyciski
OK w tym i w nadrzędnym oknie.
Menu "View | Spectrum | RF" ("Widok | widmo | w.cz.") pozwala
na podanie stosowanej wstęgo bocznej. Jest to zależne od rodzaju emisji i istotne również
dla prawidłowego wyświetlania widma. Menu zawiera pozycje RF USB, RF LSB, Auto lub Sound
("dźwięk"). Emisje QPSK31, MFSK16, RTTY, AMTOR, system Hella, THROB i FAX wymagają
zgodności wstęg bocznych u korespondentów. Pole "Inversion" ("odwrotne przyporządkowanie")
pozwala na odwrócenie położenia tonów (np. mark i space) w stosunku do położenia
standardowego dla dostosowania się do korespondenta. Przykład: w emisji RTTY
stosowana jest standardowo wstęga dolna - LSB, a poziomowi logicznemu mark odpowiada
częstotliwość wyższa. Korzystając z TNC należy więc wybrać RF i LSB. Wybranie pozycji
RF i USB oznacza, że ton mark odpowiada częstotliwości niższej. MixW dobiera więc
położenie tonów w zależności od podanej wstęgi. Ich odwrócenie jest konieczne tylko w
wyjątkowych przypadkach - niezależnie od stosowanej wstęgi. Korzystanie ze sterowania
CAT umożliwia automatyczne dostosowanie wstęgi i wyświetlanego widma częstotliwości -
należy w tym celu wybrać punkt "View | Spectrum | Auto" ("Widok | widmo | automatycznie"):
Częstotliwość pracy można wprowadzić ręcznie posługując się
kombinacją ALT-F.
Punkt "View | Spectrum | Sound" ("Widok | widmo | dźwięk")
pozwala na wyświetlanie widma sygnału akustycznego niezależnie od jego położenia
w zakresie w.cz. Widmo sygnału akustycznego można wywołać także w trybach
RF USB, RF LSB i Auto przez umieszczenie wskaźnika myszy powyżej okna widma tak
przyjął on postać ręki i naciśnięcie lewego klawisza myszy.
Konfiguracja i dostosowanie makrorozkazów do potrzeb
operatora stacji omówiono w oddzielnym paragrafie. Punkt "Default macros" powoduje otwarcie
okna dialogowego, w którym wyberany jest domyślny plik makrorozkazów. "Macros for
this mode" otwiera okno dialogowe wyboru makrorozkazów dla danego rodzaju emisji.
"Merge macros" pozwala na połączenie makrorozkazów z różnych plików.
Wyboru czcionek używanych w oknach nadawczym i odbiorczym
dokonuje się za pomocą menu "Configure | Font" ("Konfiguracja|Czcionka"). Otwierane
jest okno dialogowe.
Menu "Configure | Text Colors" ("Konfiguracja|Kolory tekstu")
powoduje otwarcie następującego okna dialogowego:
Operator może przypisać w nim kolory ułatwiające wyróżnienie w
tekście najważniejszych elementów jak znaków wywoławczych, znaków nowych stacji, nowych
stacji DX-owych, multiplikatorów w zawodach, tła okien nadawczego i odbiorczego itd.
Punkt "Disable CAT" służy do wyłączenie sterowania radiostacją,
"LPT port settings" do konfiguracji złącza równoległego (drukarki), "Secondary PTT/RTTY port"
do ustawienie dodatkowych funcji sterowania radiostacją i zawiera punkty konfiguracji złącza
("Port settings"), konfiguracji kontrolera TNC ("TNC commands") i pozwalający na kluczowanie
FSK w emisji RTTY ("Use this port for RTTY output").
Menu "TNC emulation" służy do wyboru złącza dla emulacji kontrolera TNC.
Menu "Configure | Rotor" ("Konfiguracja|Rotor") powoduje otwarcie
okna dialogowego, w którym operator może wybrać model posiadanego rotora antenowego.
Kolejnym krokiem jest konfiguracja złącza służącego do sterowania
rotorem. Punkt "Settings" ("Konfiguracja") otwiera następujące okno dialogowe:
Podane w nim parametry muszą odpowiadać podanym w instrukcji rotora.
Po ich potwierdzeniu za pomocą przycisku OK otwierane jest okienko, w którym należy podać
kierunek (azymut) anteny. Następnych zmian kierunku dokonuje się za pomocą menu
"Configure | Rotor | Turn to..." ("Konfiguracja | Rotor | Obróć w kierunku...").
Punkt "Turn!" powoduje obrócenie anteny w kierunku stacji, której znak jest zawarty
w metasymbolu <call>.
W oknie widma można umieścić do 5 znaczników częstotliwości
widocznych w postaci cienkich czerwonych linii:
Okno dialogowe konfiguracji płytki dźwiękowej otwierane jest
za pomocą menu "Soundcard settings" ("Konfiguracja płytki dźwiękowej").
W przypadku zainstalowania większej liczby płytek należy wybrać tą, która jest przeznaczona
do wykorzystania przez MixW. Oprócz tego w oknie konfiguracji można podać częstotliwość
próbkowania (pole "sample rate"), wielkość bufora dźwiękowego (pole "sound history"),
szybkość wyświetlania widma (pole "spectrum speed") i wybrać filtr cyfrowy
(pole "DSP filter").
Częstotliwość próbkowania może leżeć w granicach 7000 Hz do 12000 Hz.
Zalecane jest korzystanie z wartości domyślnej 11025 Hz z ew. uwzględnieniem odchyłek
spowodowanych niedokładnością częstotliwości kwarcu.
W polu "Sound history" podawana jest w sekundach długość zapamiętanego
dotychczasowego przebiegu dźwięku. Zapamiętany sygnał może być odtwarzany (w przyspieszonym
tempie) przez MixW po naciśnięciu klawisza "duże litery" i zaznaczeniu sygnału za pomocą
myszy.
Punkt "Disable sound card" służy do wyłączenia płytki dźwiękowej. "Output volume"
otwier okno miksera wyjść dźwiękowych (miksera Windows), a "Input volume" - miksera wejść.
"TNC settings" pozwala na konfigurację komunikacji z kontrolerem TNC.
Punkt "Markers" pozwala na ustawienie znaczników częstotliwości na
spektrografie.
"Callbook" otwiera okno dialogowe konfigurujące dostęp do bazy danych stacji
amatorskich.
"Use WAE country list" powoduje użycie w statystykach listy krajów WAE
zamiast DXCC.
Zwiększenie szybkości odświeżania widma ułatwia wprawdzie strojenie
ale wymaga też większej mocy przeliczeniowej komputera.
MixW pozwala na dodanie jednego z trzech rodzajów filtrów:
przepustowego, zaporowego (ang. notch) i antyszumowego (ang. anti-noise). W konfiguracji
początkowej są one wyłączone.
Zastępując starszą wersję MixW lub Digipan przez wersję 2.0
należy skopiować plik zawierający kod rejestracyjny do katalogu MixW (o ile poprzednia
wersja została zarejestrowana), pamiętać o wpisaniu własnego znaku wywoławczego w
konfiguracji, a przed wymianą wersji zapisać dziennik stacji w pliku o formacie ADIF
i wczytać go do nowej wersji.
3.3. Makrorozkazy
Makrorozkazy pozwalają na zautomatyzowanie wielu funkcji
programu i sterowania radiostacją. Oprócz rozkazów mogą one w miarę potrzeby zawierać
także teksty. Pozwalają one więc i na zmniejszenie wysiłku oraz uproszczenie prowadzenia
łączności. Polecenia zawarte w makrorozkazach muszą być pisane dużymi literami, natomiast
teksty mogą być pisane dowolnie. Małe litery zawarte w tekstach są automatycznie zamieniane
na duże w trakcie transmisji RTTY i AMTOR.
Makrorozkazy są podzielone na grupy odpowiednio dla każdego
rodzaju emisji. Dzięki temu, że mogą być one zapisywane w plikach użytkownik może przygtować
różne zestawy zależnie od potrzeb - np. do pracy w zawodach albo do dłuższych pogawędek.
Do modyfikacji, zapisu i wyboru zestawu służy okno konfiguracji makrorozkazów
("Macro Configuration"). Przygotowanie makrorozkazów do pracy w zawodach poruszono w
rozdziale poświęconym zawodom.
W celu wyboru i modyfikacji makrorozkazów można nacisnąć przycisk
"Macro" za pomocą prawego klawisza myszy albo wybrać jeden z następujących punktów
menu: "Configure | Default Macros" ("Konfiguracja | Domyślne makrorozkazy") lub
"Configure | Macros for the mode..." ("Konfiguracja | Makrorozkazy dla emisji...").
Domyślny zestaw makrorozkazów jest zawarty w pliku "MixMacros.mc"
znajdującym się w katalogu Windows. Zestaw obejmuje makrorozkazy o charakterze ogólnym,
które mogą być stosowame we wszystkich rodzajach emisji. Menu "Configure | Default macros"
pozwala na podanie innego domyślnego pliku makrorozkazów, uzupełnienie i modyfikację
zawartości plików oraz modyfikację i zapis makrorozkazów. Naciśnięcie przycisku makrorozkazu
w pasku narzędziowym za pomocą prawego klawisza myszy pozwala na modyfikację przynależnego
makrorozkazu bez konieczności poszukiwania go w liście. Każdemu z makrorozkazów przypisana
jest nazwa ułatwiająca jego identyfikację. Jest ona wyświetlana na przycisku służącym
do jego wywołania. Zawartość makrorozkazu jest umieszczana w oknie nadawczym po naciśnięciu
przycisku. Zestaw makrorozkazów można wybrać na stałę w sposób omówiony powyżej albo
na bieżąco w trakcie pracy za pomocą polecenia <MACRO:nazwa_pliku> zawartego w
odpowiednim makrorozkazie. W najprostszym przypadku makrorozkaz może zawierać tylko
to polecenie.
Plik MixMacros.mc zawiera makrorozkazy z tekstami angielskimi np.:
Macro: F5
Label: Name
Text: My name is Eugene.
Jedną z pierwszych czynności konfiguracyjnych może być dostosowanie
tekstów do ojczystego języka operatora lub założenie drugiego pliku w języku ojczystym
(np. MixMacrosPl.mc) dla potrzeb łączności lokalnych i pozostawienie pliku domyślnego
dla łączności międzynarodowych. Do wywołanie pliku polskiego można użyć dowolnego nie
zajętego klawisza funkcyjnego lub jego kombinacji z innymi klawiszami. W poniższym
przykładzie do tego celu użyto kombinacji CTRL-SHIFT-F1.
W pliku angielskojęzycznym należy dodać makrorozkaz:
Macro: Ctrl-Shift-F1
Label: Polish
Text: <MACROS:MixMacrosPl.mc>
a w pliku polskim:
Macro: Ctrl-Shift-F1
Label: English
Text: <MACROS:MixMacros.mc>
Naciśnięcie kombinacji CTRL-SHIFT-F1 powoduje zmianę wersji
językowej makrorozkazów na przeciwną. Oprócz tego użytkownik może założyć dodatkowe pliki
zawierające zestawy makrorozkazów przeznaczonych dla poszczególnych rodzajów emisji czy
do pracy w zawodach (zestawów lokalnych). Zestawy te mogą być szczególnie przydatne w
przypadku korzystania z kontrolera TNC do jego przełączania w odpowiednie tryby pracy.
Makrorozkazy związane z poszczególnymi emisjami mogą zawierać różne wywołania przykładowo
RYRYRY pożyteczne w emisji RTTY ale nieprzydatne w innych. Wybór zestawów dla poszczególnych
emisji i trybów pracy (np. zawodów) jest dokonywany automatycznie.
Założenia i modyfikacji makrorozkazów dla poszczególnych emisji
dokonuje się za pomocą menu "Configure | Macros for this mode... "
("Konfiguracja | Makrorozkazy dla danej emisji ..."). Użytkownik musi następnie podać
nazwę pliku rozkazowego (np. BPSK.mc dla BPSK31 itp.). Polecenie "Merge Macros" ("Połącz
makrorozkazy") z menu kontekstowego "Configure" ("Konfiguruj") służy do ustalenia sposobu
połączenia makrorozkazów ogólnych (domyślnych) z lokalnymi. Zaznaczenie tego punktu powoduje
połączenie obu kategorii makrorozkazów natomiast pozostawienie bez zaznaczenia udostępnia
jedynie zestawy dla danej emisji, zawodów i ew. sterowania kontrolerem TNC. Domyślnie
oba zestawy są ze sobą połączone. Naciśnięcie klawisza wywołującego makrorozkaz powoduje
uruchomienie makrorozkazu ze zbioru lokalnego a jedynie w przypadku gdy w zbiorze lokalnym
brak jest makrorozkazu przypisanego temu klawiszowi uruchamiany jest makrorozkaz z zestawu
domyślnego. Połączenie obu zestawów okazuje się praktyczne jeżeli użytkownik pragnie dodać
tylko kilka makrorozkazów do zestawu lokalnego. Przykładowo jeżeli w zestawie domyślnym
klawiszowi F2 przypisano następujący makrorozkaz:
<TX>
CQ CQ CQ de <MYCALL> <MYCALL> <MYCALL>
użytkownik może dla emisji RTTY zastąpić go przez:
<TX>
RYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRY
CQ CQ CQ de <MYCALL> <MYCALL> <MYCALL>
Niektóre z makrorozkazów mogą być używane dla większej liczby
emisji, przykładowo wywołania dla emisji BPSK31, QPSK31 i FSK31. Wywołanie RTTY może być
natomiast używane również w emisji AMTOR, a wywołania foniczne dla fonii AM, SSB i FM.
Każdy z makrorozkazów może być modyfikowany również po naciśnięciu
prawym klawiszem myszy przycisku ekranowego służącego do jego wywołania. Otwierane jest
wówczas okno edytora. Po zakończeniu modyfikacji użytkownik może zdecydować, do której
grupy przypisać dany makrorozkaz wybierając pozycje "For this mode" ("dla danej emisji")
lub "Default for all modes" ("Domyślnie dla wszystkich").
Przykładowo jeśli użytkownik pragnie dodać wywołanie RTYY zawierające
ciąg RYRYRY, jak w powyższym przykładzie, powinien on:
1. Wybrać emisję RTYY (w menu "Mode" - "Emisje").
2. Wywołać punkt "Configure | Macros for this mode" ("Konfiguracja | makrorozkazy dla danej
emisji") z menu i podać nazwę pliku np. RTTY.mc. Nowy plik jest zakładany przez program
po naciśnięciu przycisku "Edit" ("Edycja") i upewnieniu się czy użytkownik rzeczywiście
tego chce. Po dodaniu makrorozkazu należy zakończyć akcję przez naciśnięcie
przycisku OK.
3. W przypadku gdy pozycja "Merge Macros" nie jest w przyciski w pasku narzędziowym
makrorozkazów są niepodpisane, natomiast w przypadku zaznaczenia ww pozycji widoczne jest
przyporządkowanie makrorozkazów ogólnych.
4. Po zazanaczeniu prawym klawiszem myszy przycisku F2 (jak w powyższym przykładzie)
należy w oknie edytora wybrać, że makrorozkaz ma należeć do grupy lokalnej
("For this mode") i dodać ciąg RYRYRY. Zakończeniem jest jak zwykle naciśnięcie
przycisku OK.
Dodany makrorozkaz jest dostępny jedynie dla emisji RTTY, a w
pozostałych klawisz F2 uruchamia makrorozkaz domyślny.
W celu skasowania lokalnego makrorozkazu należy otworzyć okno
edytora dla klawisza, do którego jest on przypisany (przykładowo F2), po uprzednim
wybraniu właściwej emisji, skasować treść za pomocą przycisku "Clear" ("Kasuj") i
potwierdzić za pomocą przycisku OK.
Makrorozkazy TNC zawarte w osobny pliku założonym przy użyciu
menu "Mode | TNC modes settings" ("Emisja | Konfiguracja TNC") są traktowane jak
makrorozkazy lokalne i tak samo mogą być łączone z domyślnymi.
Używanie makrorozkazów sterujących kontrolerem TNC wymaga aby
kontroler pracował w trybie terminalowym, a nie w trybie podporządkowanym.
Stan kontrolera (nadawanie/odbiór, tryb pracy, parametry złącza szeregowego) jest
ustalany przez makrorozkazy.
Przeważnie opłaca się założenie różnych zestawów rozkazów
dla kontrolera w zależności od rodzaju emisji, a każdy z nich powinien zawierać
rozkazy sterujące niezbędnymi do tego celu funkcjami. Pierwszą z nich jest inicjalizacja
kontrolera i przełączenie go w pożądany tryb pracy. Na zakończenie powinna być
wywołana funkcja kasująca poprzednią inicjalizację i przełączająca kontroler na tryb
terminalowy. Rozkazy przeznaczone do tego celu mogą nosić przykładowo nazwy "OnStartMode" i
"OnEndMode". Poniżej przytoczono przykłady makrorozkazów dla pracy emisją PACTOR
przy użyciu kontrolera KAM+:
Macro: OnStartMode
Label: Start (nazwa dowolna)
Text: <HIDETEXT><AUDIOFQ:2200>
<SHIFT:200> <CTRL-C>X
PACTOR
<SHOWTEXT>
Macro: OnEndMode
Label: End (nazwa dowolna)
Text:
<HIDETEXT><CTRL-C>X
<SHOWTEXT>
Pierwszy z nich definiuje częstotliwość środkową i dewiację
decydujące o położeniu znacznika w oknie widma, następnie nadaje do kontrolera znaki
CTRL-C i X dla przełączenia go na tryb rozkazowy, po czym za pomocą polecenia PACTOR
powoduje włączenie emisji PACTOR. Drugi z makrorozkazów powoduje przełączenie kontrolera
na tryb rozkazowy. Są one wykonywane w czasie zmiany emisji.
Następnym krokiem jest modyfikacja makrorozkazów TX i RX. Dla
emisji PACTOR mogą one wyglądać jak następuje:
Macro: TX
Label: tx (nazwa dowolna)
Text: <HIDETEXT><CTRL-C>T<SHOWTEXT>
Macro: RX
Label: rx (nazwa dowolna)
Text: <HIDETEXT><CTRL-C>E<SHOWTEXT>
Pierwszy z makrorozkazów nadaje do kontrolera znaki CTRL-C
(dla przełączenia na tryb interpretacji rozkazów) i T - dla przejścia na nadawanie, a drugi
- znaki CTRL-C i R dla przejścia na odbiór. Makrorozkazy te mogą być wywoływane przez
dowolne inne np. podające wywołanie ogólne: "<TX>CQ CQ CQ...<RX>". Naciśnięcie
klawisza F2 powoduje więc nadanie przez kontroler tekstu "CQ CQ CQ ..." i powrót do
odbioru. W podobny sposób należy zdefiniować makrorozkazy powodujące nawiązanie i
przerwanie połączenia (connect, disconnect).
Zestaw makrorozkazów do pracy w zawodach jest zakładany lub
modyfikowany przy użyciu menu "View | Contest mode | Settings"
("Widok | Zawody | konfiguracja"). Podobnie jak w poprzednich przypadkach należy najpierw
podać nazwę pliku, który ma zawierać zestaw i ew. połączyć go z zestawem ogólnym.
Po połączeniu dostępne są trzy zestawy równocześnie: zestaw domyślny, zestaw dla wybranej
emisji (tzw. lokalny) i zestaw do pracy w zawodach. Ten ostatni oczywiście tylko w trybie
zawodów.
Makrorozkazy mogą być przypisane nie tylko do klawiszy funkcyjnych
pokazanych w pasku narzędziowym ale i do innych, dostępnych jedynie poprzez pełny spis
makrorozkazów. Dodatkowymi klawiszami są "Ins" i szare (boczne) klawisze operacji
matematycznych: dodawania, odejmowania, mnożenia i dzielenia (noszące nazwy Gray+, Gray-,
Gray* i Gray/). W nazwach rozróżniane są duże i małe litery.
Makrorozkazy "OnStartMode" i "OnEndMode" są wykonywane odpowiednio
po wybraniu nowego rodzaju emisji lub na zakończenie pracy daną emisją. Oprócz funkcji
wymienionych w przykładzie sterowania kontrolerem TNC mogą one włączać i wyłączać filtry
albo sterować radiostacją. Makrorozkazy mogą być wywoływane z poziomu innych makrorozkazów
jak to przedstawiono w przykładzie użycia makrorozkazów <TX> i <RX> dla
kontrolera TNC. Innym przykładem może być makrorozkaz <TX> przypisany do klawisza
F2:
<>
CQ CQ CQ de <MYCALL> <MYCALL> <MYCALL>
Może on być wywoływany w dowolnych innych makrorozkazach i funkcjach j.np. AutoCQ.
Makrorozkazy nie mogą wywoływać się rekursywnie (tzn. wywoływać same siebie).
Przykład:
Macro: POWER
Label: (nazwa dowolna, nigdzie nie wyświetlana ponieważ brak przypisania do klawisza).
Text: 40
Makrorozkaz ten może być wywołany z poziomu innego, tutaj przypisanego do klawisza F6:
Macro: F6
Label: Brag
Text: <CR>The power is <POWER> <POWER> watts.<CR>
W miejsce symbolu <POWER> wstawiany jest tekst podany w tym makrorozkazie (40).
W celu zmiany podawanej mocy w trakcie pracy można wykorzystać następujący makrorozkaz
przypisany do dowolnej, niewykorzystanej kombinacji klawiszy (tutaj Ctrl-Shift-F2):
Macro: Ctrl-Shift-F2
Label: myPWR
Text: <EDITMACRO:POWER>
Naciśnięcie wybranej kombinacji powoduje otwarcie okna dialogowego, w którym można
podać aktualną moc stacji np. na 20 W. Wywołanie makrorozkazu F6 spowoduje nadanie informacji,
że moc stacji wynosi 20 W.
W pasku narzędziowym makrorozkazów widoczne są przyciski
funkcyjne F1 - F12 służące do wywołania ich pierwszej grupy. Pozostałe grupy są wywoływane
w kombinacjach klawiszy funkcyjnych z klawiszami CTRL, SHIFT (duże litery) lub obydwoma.
Podpisy na przyciskach zmieniają się odpowiednio po naciśnięciu wymienionych klawiszy.
Naciśnięcie jednego z klawiszy funkcyjnych powoduje wykonanie
przypisanego mu makrorozkazu. Natomiast naciśnięcie przycisku ekranowego za pomocą prawego
klawisza myszy otwier pokazane poniżej okno dialogowe służące do modyfikacji makrorozkazu,
jak to przedstawiono powyżej:
Modyfikacja makrozokazów wywołzwanych za pomocą kombinacji z
klawiszami CTRL, SHIFT lub obydwoma wymaga naciśnięcia odpowiedniego dodatkowego klawisza
i dopiero naciśnięcia prawego klawisza myszy.
W przedstawionym powyżej oknie edytora operator nie może zmienić
przyporządkowania klawisza wywołującego. Zmiana lub przyporządkowanie klawisza do nowego
makrorozkazu jest natomiast możliwe w oknie otwieranym za pomocą menu
"Configure | Edit default macros" ("Konfiguruj | Edycja makrorozkazów domyślnych"):
Podwójne naciśnięcie dowolnej z linii spisu zawartych w tym oknie
powoduje otwarcie okna edytora. Spis może być też zapisany w pliku do późniejszego
użycia.
3.3.1. Rozkazy i symbole
Makrorozkazy mogą zawierać następujące polecenia oraz symbole,
które są w trakcie wykonywania zastępowane przez przypisane im teksty lub wartości:
<MYCALL> - podany w konfiguracji znak operatora
<MYNAME> - podane w konfiguracji imię operatora
<MYQTH> - podane w konfiguracji QTH stacji
<CALL> - znak korespondenta (zgodny z umieszczonym w dzienniku)
<NAME> - imię korespondenta
<QTH> - QTH korespondenta
<RSTR> - odebrany raport RST
<RSTS> - nadany raport RST
<NRS> - zmiana kierunku relacji
<NRR> - odebrana zmiana kierunku relacji
<MODE:emisja> - wybór nowego rodzaju emisji np. <MODE RTTY> powoduje przejście
na RTTY
<MODEADD:emisja> - przejście na dodany rodzaj emisji nie obsługiwany przez MixW
<MODETNC:emisja> - zmiana trybu pracy lub emisji dla kontrolera TNC
<MODESETTINGS> - otwarcie okna konfiguracyjnego dla danej emisji
<TX> - rozpoczęcie transmisji
<RX> - zakończenie transmisji, odbiór
<TXTOGGLE> - naprzemian nadawanie i odbiór
<RXANDCLEAR> - przejście na odbiór i skasowanie zawartości okna nadawczego
<CLEARWINDOW> - skasowanie zawartości okna nadawczego
<CWID> - nadanie identyfikacji telegraficznej (podanej w konfiguracji)
<CR> - znak CR (powrót wózka)
<LF> - znak LF (nowa linia)
<CRLF> - znaki CR i lF
<CTRL-x> - znaki kontrolne: Ctrl-A - Ctrl-Z
<VER> - wersja programu
<DATE> - bieżąca data
<TIME> - bieżący czas
<FILE> - wprowadza zawartość wybranego pliku (plik jest wybierany w oknie dialogowym
"Send File"
<FILE:plik> - wprowadza zawartość pliku, którego nazwę podano po dwukropku
<TEXTFILE> - wprowadzenie zawartości pliku tekstowego, wybranego w oknie dialogowym
<TEXTFILE:plik> - wprowadza zawartość podanego pliku tekstowego
<RANDOM:plik> - wprowadza przypadkowy ciąg znaków z podanego pliku (symuluje pisanie
na klawiaturze)
.
<WAVE:plik> - odtwarza wskazany plik dźwiekowy w formacie WAV (patrz dalej)
<SAVEQSO> - zapis danych QSO w dzienniku stacji
<EXEC:program> - wywołuje wskazany program
<ASSCRIPT>skrypt - wywołuje wskazany skrypt
<SHOW:nazwa> - włączenie wskazanego paska narzędziowego
<HIDE:nazwa> - wyłączenie wskazanego paska narzędziowego
<SQUELCH> - naprzemian włączenie lub wyłączenie blokady szumów
<SQUELCHON> - włączenie blokady szumów
<SQUELCHOFF> - wyłączenie blokady szumów
<AFC> - naprzemian włączenie lub wyłączenie automatycznego dostrojenia
<AFCON> - włączenie automatycznego dostrojenia
<AFCOFF> - wyłączenie automatycznego dostrojenia
<SNAP> - naprzemian włączenie i wyłączenie chwytania stacji (optymalnego
dostrajania się)
<SNAPON> - włączenie chwytania
<SNAPOFF> - wyłączenie chwytania
<LOCKTX> - zablokowanie częstotliwości nadawania
<UNLOCKTX> - uwolnienie (odblokowanie) częstotliwości nadawania
<LOCKTXTOGGLE> - naprzemian włączenie i wyłączenie blokady częstotliwości nadawania
<THRESHOLD> - otwarcie okna dialogowego blokady szumów
<FILTER:nazwa> - włączenie wybranego filtru cyfrowego
<REPLAY> - odtworzenie nagranego, ostatnio odebranego dźwięku
<REPLAY:n> - odtworzenie n sekund nagrania ostatnio odebranego dźwięku
<SNAPNOW> - chwyć stację
<SEEKLEFT> - zapoczątkowanie poszukiwania w lewo
<SEEKRIGHT> - zapoczątkowanie poszukiwania w prawo
<VOLUME> - ustawienie siły głosu za pomocą regulatora Windows
<BOOKMARK> - naprzemian włączenie lub wyłączenie zakładki
<STARTSCAN> - włączenie przeszukiwania
<STOPSCAN> - wyłączenie przeszukiwania
<AUTOCQ> - włączenie automatycznego wywołania CQ (konfiguracja pod "Options | AutoCQ")
<ASAUTOCQ> - wybranie danego makrorozkazu do automatycznego wywołania
<ALARM:tekst> - dźwiękowa sygnalizacja odbioru podanego tekstu
<MACROS:plik> - odczyt podanego pliku makrorozkazów
<HIDETEXT> - nie wywietlanie tekstu makrorozkazu w oknie
<SHOWTEXT> - wyświetlanie tekstu makrorozkazu
<FQ:cz_w_kHz> - ustawienie częstotliwości pracy radiostacji
<ZFQ:cz_w_kHz> - ustawienie częstotliwości na zero dudnień
<AUDIOFQ:cz_w_Hz> - ustawienie częstotliwości akustycznej
<JUMPTOTXFQ> - zrównanie częstotiwości odbioru z częstotliwością nadawania
<SHIFT:odstęp_w_Hz> - odstęp częstotliwości dla RTTY
<BAUDRATE:szybkość> - ustawienie szybkości transmisji dla RTTY
<BMERASE> - skasowanie wszystkich zakładek w pobliżu bieżącej częstotliwości nadawania
(przydatne w AutoCQ)
<CTIME> - czas UTC w formacie HHMM
<PREVCTIME> - j.w. dla poprzedniego QSO w zawodach
<MACROS:plik> - załadowanie makrorozkazów z podanego pliku, są one używane jako domyślne
zamiast zawartych w pliku MixMacros.mc
<MODEMACROS:plik> - załadowanie makrorozkazów dla danej emisji (lokalnych) z podanego
pliku
<EDITMACRO:nazwa> - wywołanie edytora makrorozkazów w celu modyfikacji podanego
rozkazu
3.3.2. Niektóre rozkazy specjalne
W rozdziale podano objaśnienia niektórych z podanych uprzednio
rozkazów.
CWID: Treść identyfikacji telegraficznej musi być wprowadzona w konfiguracji stacji
(w danych osobistych). Okno danych osobistych otwierane jest za pomocą menu
"Configure | Personal Data" ("Konfiguracja | Dane osobiste"). Należy w nim zaznaczyć
pole "use CWID" ("korzystaj z identyfikacji telegraficznej") i wprowadzić tekst identyfikacji.
W celu wyłączenia nadawania identyfikacji należy usunąć zaznaczenie. Polecenie być
wykorzystywane w dowolnych innych makrorozkazach, przeważnie na końcu:
73 <CALL> DE <MYCALL> SK<CWID>.
Polecenie to można przypisać też do dowolnego klawisza funkcyjnego analogicznie jak np.
polecenia <TIME> czy <DATE>. Czas i data są zapisywane w dzienniku automatycznie
ale mogą być potrzebne w tekstach. Identyfikacja telegraficzna powoduje wyświetlenie
u korespondenta jedynie nieczytelnych znaków i dlatego najlepiej stosować ją na zakończenie
łączności.
AutoCQ: jest to bardzo pożyteczna funkcja (makrorozkaz) służący do nadawania ustalonego
przez operatora tekstu wywołania w regularnych odstępach czasu. Nadawanie zostaje przerwane
po odebraniu znaku stacji - program przyjmuje otrzymanie odpowiedzi. Tekst wywołania należy
wprowadzić w oknie dialogowym otwieranym za pomocą menu "Options | Auto CQ | Text"
("Opcje | Auto CQ | Tekst"):
Po zakończeniu definicji należy nacisnąć pryzcisk OK. Następnym
krokiem jest podanie odstępu czasu między kolejnymi transmisjami (w sekundach). Okno
dialogowe otwierane jest za pomocą menu "Options | Auto CQ | Delay"
("Opcje | Auto CQ | Odstęp"):
Również i tutaj na zakończenie należy nacisnąć przycisk OK.
Przycisk "Cancel" ("Opuść") powoduje zamknięcie okna bez uwzględnienia zmian. W poprzednim
oknie znajduje się jeszcze przycisk "Clear" ("Kasuj") służący do skasowania zawartości okna
definicji.
Po zakończeniu defifnicji należy przypisać polecenie do jednego
z klawiszy funkcyjnych analogicznie jak w przypadku każdego innego makrorozkazu.
Automatyczne wywołanie można uruchomić przez naciśnięcie przycisku ekranowego, klawisza
funkcyjnego lub za pomocą menu "Options | Auto CQ | Start" ("Opcje | Auto CQ | Start").
Nadawanie można przerwać przez naciśnięcie klawisza ESC lub za pomocą menu
"Options | Auto CQ | Stop" ("Opcje | Auto CQ | Stop"). Automatycznie jest ono przerywane
po odebraniu znaku innej stacji. Zaznaczenie punktu "Options | Auto CQ | Watch squelch"
("Opcje | Auto CQ | Sprawdzaj blokadę szumów") powoduje sprawdzanie zajętości kanału przed
rozpoczęciem nadawania.
<ASAUTOCQ> - umieszczenie na początku dowolnego makrorozkazu powoduje, że jest
on traktowany jako nowy tekst dla automatycznego wywołania. Wywołanie tego makrorozkazu
jest równoznaczne z rozpoczęciem automatycznego nadawania wywołania. Pozwala to na
przygotowanie róznych tekstów wywołań, używanych w zależności od potrzeb np. w trakcie
zwykłych łączności, zawodów lub pracy stacji specjalnych.
<WAVE:plik> - powoduje odtworzenie wybranego pliku dźwiękowego o formacie WAV.
Pozwala to np. na podawanie w zawodach nagranego wywołania fonicznego lub standardowych
odpowiedzi. Plik można nagrać korzystając ze standardowego programu nagrywającego
Windows (Windows 9x, ME i 2000) lub innego wchodzącego w skład oprogramowania płytki
dźwiękowej. Na ilustracji poniżej przedstawiono przykład makrorozkazu służącego do
wywołania fonią w zawodach. Plik foniczny nosi w tym przykładzie nazwę CQCONTES.WAV.
Oczywiście należy uprzednio wybrać emisję foniczną SSB, AM lub FM. Makrorozkaz
jest w tym przykładzie wywoływany za pomocą klawisza F6 lub odpowiadającego mu
przycisku ekranowego. Nadajnik jest kluczowany automatycznie. Operator może przygotować
większą liczbę plików zawierających raporty i inne potrzebne informacje j.np. QTH,
pożegnanie itp.
Polecenie <WAVE:plik> może być używane w połączeniu z <AUTOCQ> albo
<ASAUTOCQ> do nadawania automatycznie wywołania fonicznego.
Dalsze przykłady makrorozkazów:
"SK"
<CALL> de <MYCALL> SK at <TIME><CWID><RXANDCLEAR><SAVEQSO>
"BTU"
BTU <NAME>... <CALL> DE <MYCALL> K <RXANDCLEAR>
"CALL"
<TX><CALL> <CALL> <CALL> de <MYCALL> <MYCALL> <MYCALL> K
<RXANDCLEAR>
"RST"
Thanks for report from <QTH>; you are <RSTS> <RSTS> here in <MYQTH>.
użycie <LOCKTX>:
<LOCKTX><TX>CQ CQ CQ de <MYCALL> <MYCALL> <RX>
użycie <UNLOCKTX>:
<UNLOCKTX><TX><CALL> <CALL> de <MYCALL> <MYCALL> <MYCALL> pse k <RX>
3.4. Konfiguracja dla kontrolera TNC
MixW może współpracować z kontrolerem TNC zamiast wykorzystania
płytki dźwiękowej. Komputer pełni w tym przypadku rolę terminala nadającego polecenia
do kontrolera i wyświetlającego odebrane dane. Kontroler TNC musi pracować w trybie
terminalowym, a nie w trybie podporządkowanym jak w przypadku programów WinGT, XPWin i
podobnych. Polecenia nadawane przez MixW muszą być dostosowane do modelu kontrolera i do
jego oprogramowania. Spis poleceń wraz z objaśnieniami znajduje się w instrukcji dołączonej
do kontrolera i w instrukcji zawartej na dysku śR-1 (patrz: Literatura). W kontrolerach TNC
stosowane są dwa rodzaje oprogramowania: TAPR i TF. Pierwszy z nich pracuje w trybie
terminalowym i może być bezpośrednio wykorzystany przez MixW, natomiast w drugim występują
dwa tryby pracy: terminalowy i podporządkowany. Korzystając z kontrolera wyposażonego w
oprogramowanie TF należy zwrócić uwagę aby był on przełączony na tryb terminalowy.
Menu "Configuration | TNC Settings" ("Konfiguracja | Parametry TNC")
otwiera okno dialogowe konfiguracji:
Większość parametrów TNC przyjmuje wartości stosowane we współpracy
z innymi programami. Zaleca się jednak wyłączenie echa aby uniknąć wyświetlania na ekranie
poleceń nadawanych do kontrolera.
W celu zautomatyzowania konfiguracji i obsługi kontrolera
należy założyć plik zawierający potrzebne makrorozkazy, analogicznie jak dla poprzednio
omówionych grup makrorozkazów. W przypadku korzystania z kontrolera do pracy różnymi
rodzajami emisji należy założyć pliki dla każdego z nich.
Menu "Mode | TNC mode settings"
("Emisja | Konfiguracja TNC dla tej emisji") powoduje otwarcie następującego okna
dialogowego:
Okno pozwala na przyporządkowanie skryptu TNC dla każdego ze
stosowanych rodzajów emisji i podanie jego nazwy. Nazwy te widoczne są następnie w
menu "TNC modes" ("Emisje TNC"):
Makrorozkazy dla kontrolera TNC mogą być zakładane i modyfikowane
za pomocą dowolnego edytora ASCII lub w sposób podany uprzednio dla pozostałych makrorozkazów.
Zmiana trybów pracy i rodzajów eminsji TNC za pomocą makrorozkazów przypisanych do przycisków
ekranowych (i klawiszy funkcyjnych) jest wprawdzie możliwa ale powoduje zapisanie
niewłaściwego rodzaju emisji w dzienniku stacji. Jednemu z klawiszy można za to przypisać
makrorozkaz powodujący przełączenie kontrolera na tryb interpretacji rozkazów
(<CTRL-C>X dla kontrolera KAM, <CTRL-C> dla kontrolerów wyposażonych w
oprogramowanie TAPR). Pozwala to na wpisywanie dowolnych rozkazów dla kontrolera bezpośrednio
do okna nadawczego. Rozkazy muszą być zakończone znakiem CR).
Archiwum dystrybucyjne MixW zawiera przykładowy skrypt PACTOR-KAM.mc.
Skrypt ten łatwo dostosować do innych modeli TNC i innych rodzajów emisji. Najważniejszą część
skryptu przedstawiono poniżej:
[Macros]
nItems=21
Name0=OnStartMode
Label0=Start mode
Text0=XPACTOR
Name1=OnEndMode
Label1=End mode
Text1=<HIDETEXT><CTRL-C>X<CR><LF><SHOWTEXT>
Name2=TX
Label2=TX command
Text2=<HIDETEXT><CTRL-C>T<SHOWTEXT>
Name3=RX
Label3=RX command
Text3=<HIDETEXT><CTRL-C>E<SHOWTEXT>
Służą one kolejno do:
1. Włączenia trybu PACTOR
2. Przełączenia na tryb interpretacji rozkazów
3. Przełączenia kontrolera na nadawanie
4. Przełączenie kontrolera na odbiór.
Pozostałe polecenia są związane z pracą MixW i dopasowaniem sposobu wyświetlania
danych. Przykładowo "<AUDIOFQ:2200><SHIFT:200>" dostosowuje położenie
znacznika w oknie widma sygnału do parametrów TNC.
3.5. Filtry cyfrowe
W menu "Configure|Soundcard settinnngs" ("Konfiguracja|Płytka dźwiękowa")
można włączyć dodatkowy filtr cyfrowy. Do wyboru są "Passthrough" ("Pasmowy"), "Notch" ("Zaporowy")
i "Anti noise" ("Tłumienie szumęw"). Pozycja "None" ("wy˛ączony") słu[y do wyłączenia filtru cyfrowego.
Nie zaleca się korzystania z filtrów cyfrowych w trakcie pracy emisjami cyfrowymi.
Wydanie z dn. 21.02.2003.
© Prawa autorskie Krzysztof Dąbrowski, OE1KDA.