O AUTORZE

  Mam na imię Krzysztof i jestem znany w œwiatku krótkfalarskim pod znakiem OE1KDA. Pierwszą licencję uzyskałem w roku 1972 i otrzymałem znak SP5GBK. Niestety padł on póŸniej ofiarą "wojny". Od 1977 roku posiadam austriacką licencję i znak wywoławczy OE1KDA. Od ponad 15 lat zajmuję się intensywnie komunikacją cyfrową. Najpierw była to emisja RTTY w paœmie 2 m - przez przekaŸnik za pomocą ręcznej radiostacji FT-208, modemu własnej konstrukcji i napisanego przeze mnie programu terminalowego, a następnie pakiet-radio (od roku 1987 kiedy to zaopatrzyłem się w pierwszy kontroler TNC-2). W dalszej kolejnoœci doszły emisje faksymile i SSTV z wykorzystaniem programu JVFAX, modemu-komparatora, a następnie modemu mikroprocesorowego.
    W planach mam też regularne zajęcie się ATV-FM jeżeli pozwolą na to czas i finanse. Od niedawna zainteresowałem się systemami komunikacji pracującej na zasadzie rozpraszania widma sygnału. Jest to dziedzina przyszłoœciowa i dobrze nadająca się do działalnoœci eksperymentatorskiej. Zainteresowanych odsyłam do drugiej z podanych poniżej pozycji książkowych.
    Uważam, że w dzisiejszych czasach, charakteryzujących się rozpowszechnieniem przeróżnych œrodków komunikacji jak telefonia komórkowa, Internet itp. jednym z najważniejszych zadań krótkofalarstwa jest rozpowszechnianie wiedzy o zasadach działania i pracy nowoczesnych systemów łącznoœci, eksperymentowanie z nimi i rozwijanie własnej twórczoœci - urządzeń, programów itp. To właœnie odróżnia nas od np. użytkowników sieci komercyjnych otrzymujących (odpłatnie) okreœlone usługi, ale nie mających praktycznie żadnego wpływu na sposób i zakres ich realizacji i będących tylko konsumentami. Obawiam się, że zaniedbując te aspekty krótkofalarstwo może mieć kłopoty ze zdobyciem nowego narybku i w konsekwencji poważnie stracić na znaczeniu. Nie chcę nikogo urazić, ale przypuszczam, że wielogodzinne oczekiwanie na zdobycie krótkiego raportu np. z jakiejœ zasadniczo bezludnej wyspy nie będzie zbyt atrakcyjnym argumentem w oczach młodzieży obytej coraz bardziej np. z Internetem. Argumentami takimi mogą być natomiast możliwoœci zdobycia wiedzy i to takiej, która może przydać się i gdzie indziej oraz zdziałania czegoœ samemu.
    Oczywiœcie powyższe wypowiedzi mają charakter dyskusyjny, może jednak należałoby podyskutować na wymienione i podobne tematy porzucając niektóre jałowe i zbędne spory.